Projekty graficzne

Rozmiar netto (użytek) to finalny gabaryt wydruku, który trafi w Twoje ręce po obcięciu. Rozmiar brutto (projekt) to wielkość obszaru roboczego powiększona o niezbędne naddatki.

Zawsze rozciągaj tło i grafiki dochodzące do krawędzi o 2 mm poza format docelowy z każdej strony. Chroni to przed pojawieniem się białych linii po przycięciu stosu papieru. z kolei istotne teksty oraz logotypy odsuń na minimum 3 mm od krawędzi do wewnątrz – to tzw. strefa bezpieczeństwa.

Dbaj o to, by każda ze stron w pliku miała identyczną orientację (np. tylko pionowo). Użytki drukujemy w systemie góra-góra (tzw. Head-to-Head), więc awers i rewers w projekcie muszą być obrócone w tę samą stronę.

Wszystkie grafiki wektorowe i bitmapy muszą być zamienione na tryb CMYK (zalecany profil ISO Coated v2_300). Prace w trybie RGB podlegają automatycznej konwersji, co może skutkować utratą jaskrawości. Całkowite nafarbienie farb (TIL) na standardowym papierze nie powinno przekraczać 300%.

Czarny tekst (zwłaszcza ten poniżej 12 pkt) przygotuj z jednej składowej: K=100% (bez cyanu, magenty i yellow), by zachować jego maksymalną ostrość. do uzyskania gładkiej, szarej apli w druku cyfrowym również korzystaj wyłącznie z suwaka czerni (np. K=50%). Wrzucanie wszystkich kolorów do małych tekstów czy szarości spowoduje nieostre krawędzie i przebarwienia.

Zalecana jakość dla mniejszych druków oglądanych z bliska (ulotki, wizytówki) to bezwzględnie 300 dpi. Dla formatów wielkogabarytowych (banery, siatki) wystarczy przedział od 50 do 150 dpi. Pamiętaj: sztuczne rozciąganie małych zdjęć w programie (resampling) nie poprawi ich realnej ostrości na wydruku.

Przed zapisaniem gotowego pliku zawsze zamień fonty na obiekty wektorowe (krzywe). Gwarantuje to, że litery wyświetlą się poprawnie w maszynie drukarskiej, nawet jeśli nie dysponujemy danym krojem pisma. Unikaj małych rozmiarów: dolna granica czytelności to 6 pkt, a dla tekstów w kontrze (jasny tekst, ciemne tło) to 8 pkt.

Najbezpieczniejszym, uniwersalnym standardem jest zintegrowany plik PDF (preferowany standard PDF/X-1a). Przyjmujemy również wysokiej klasy JPG lub bezstratne TIFF-y. Upewnij się, że przezroczystości, wektorowe cienie i przenikania zostały złączone z tłem (spłaszczone). Zrezygnuj też z włączania funkcji nadruku (Overprint) dla innych odcieni niż K=100%.

Grafika wyznaczająca miejsce nałożenia lakieru UV, folii metalicznej czy matrycę tłoczenia musi znajdować się na zupełnie osobnej stronie pliku PDF. Elementy te wykonaj jako ostre kształty wektorowe z wypełnieniem C0 M0 Y0 K100 (czystą czernią). Żadne szarości i gradienty w maskach nie są dopuszczalne.

Jeżeli Twój projekt zakłada gruby papier (np. kredę >250g) w całości pokryty silnym, ciemnym tłem wektorowym i produkt ten ma być składany, silnie rekomendujemy dodanie laminacji matowej, błyszczącej lub Soft Touch. Zapobiegnie to brzydkiemu pękaniu włókien pod farbą przy cięciu i bigowaniu.

Grafiki na potężne nośniki projektuj w twardej skali 1:1, całkowicie ignorując dodawanie spadów wokół grafiki (za wyjątkiem twardych naklejek wielkoformatowych na planszach, do których warto dorzucić 5 mm zapasu). Zrezygnuj z rysowania ostrych paserek czy znaczników cięcia; wystarczy pojedynczy, ultracienki obrys pokazujący ramy nośnika.

Aby umożliwić swobodne wywinięcie materiału i naniesienie metalowych oczek obwodowych, wszelkie teksty lub istotne detale zepchnij do wnętrza grafiki, pozostawiając strefę wolną od kluczowych wizuali na 30-50 mm od zewnętrznych rubieży banera. Pamiętaj też, że struktura oczkowej siatki (MESH) gorzej trzyma malutkie i chude napisy.

Jeśli zadrukujesz przezroczystą taflę z plexi i szkła lub nałożysz wydruk na ciemne podłoże (folia barwiona), często konieczne będzie użycie białego tuszu podkładowego, by uczytelnić nadruk kolorowy. w projekcie dodaj osobną stronę z maską podkładu nałożoną całkowicie na czarno (100% K).

Odpryski farby UV na krawędzi grubego materiału są powszechne, gdy ciemne plamy spotykają się ze strefą przejścia noża CNC. Planując naklejki lub tabliczki z wielu użytków osadzonych na jednym arkuszu, zadbaj o minimum 5 mm czystego odstępu między liniami sąsiadujących obrysów cięcia.